Tasmanië in het kort
Tasmanië is de eilandstaat ten zuiden van het Australische vasteland, aan de overkant van de Straat Bass. Het eiland is ongeveer 68.000 vierkante kilometer groot, zo’n 1,6 keer Nederland, en bijna de helft ervan is beschermd natuurgebied. In het Engels heet het Tasmania; de hoofdstad is Hobart.
Je komt hier voor de natuur dicht bij elkaar: bergen, granieten kusten, regenwoud en lege stranden binnen een paar uur rijden van elkaar. Daarbij komen de havenstad Hobart met kunstmuseum MONA en de geschiedenis van de strafkolonie in Port Arthur. Het klimaat is koeler dan op de rest van de Australische oostkust en het weer kan snel omslaan.
Op deze pagina lees je wat je in Hobart doet, hoe je Freycinet, de Bay of Fires en Cradle Mountain bezoekt, welke parkpas je nodig hebt, hoe je met de veerboot of het vliegtuig op het eiland komt en wanneer je het beste gaat. Prijzen en dienstregelingen zijn gecontroleerd in oktober 2026.
Wat doe je in Hobart?
Hobart is een compacte havenstad aan de monding van de Derwent, met de berg kunanyi (Mount Wellington) als achtergrond.
MONA
Het Museum of Old and New Art ligt een stukje stroomopwaarts, gebouwd in de rotsen langs de rivier. De collectie is eigenzinnig en soms provocerend, dus niet voor iedereen. De mooiste manier om er te komen is met de veerboot vanaf het centrum; reken op een halve tot hele dag. Check de openingsdagen vooraf, want het museum is niet elke dag open.
Salamanca en de haven
Salamanca Place is een rij oude zandstenen pakhuizen aan de haven, nu met galerieën, cafés en restaurants. Op zaterdag staat hier de Salamanca Market, met lokale producten, eten en ambachten. Loop daarna door naar Battery Point, de oude wijk met houten huizen op de heuvel erachter.
kunanyi / Mount Wellington
Vanaf de top van ruim 1.200 meter zie je de stad, de rivier en de kust tot ver in het zuiden. Je rijdt er in ongeveer een half uur naartoe. Neem altijd een warme jas mee: boven is het vaak veel kouder dan in de stad, en de weg kan in de winter door sneeuw dicht zijn.
Wat zie je in Port Arthur?
Port Arthur, ongeveer anderhalf uur rijden ten zuidoosten van Hobart, is de bekendste plek van de Tasmaanse strafkolonie.
Van 1830 tot 1877 zaten hier veroordeelden uit Groot-Brittannië en Ierland gevangen. De ruïnes van de gevangenis, de kerk en de woningen staan in een groen park aan het water en horen bij het UNESCO-werelderfgoed van de Australische strafkolonies. Trek er minstens een halve dag voor uit; een rondleiding of boottochtje over de baai zit meestal in het ticket.
Op het terrein ligt ook een herdenkingstuin voor de slachtoffers van de aanslag in 1996. Bezoekers worden gevraagd daar rustig en ingetogen te zijn. Combineer Port Arthur met de kliffen van het Tasman-schiereiland, zoals Tasman Arch en Devils Kitchen, die je onderweg kunt bekijken.
Hoe bezoek je Freycinet en Wineglass Bay?
Freycinet National Park ligt aan de oostkust, ongeveer tweeënhalf uur rijden van Hobart, en is het bekendste park van het eiland.
Het park is een schiereiland van roze granieten bergen, The Hazards, met daarachter de halvemaanvormige baai Wineglass Bay. Het uitzichtpunt boven de baai bereik je in ongeveer een uur heen en terug over een goed, maar steil pad. Wil je naar het strand zelf, reken dan op twee en een half tot drie uur in totaal, want je daalt aan de andere kant af en klimt weer terug.
Ga ’s ochtends vroeg of eind van de middag, dan is de parkeerplaats rustiger en het licht zachter. Slaap in Coles Bay of in het nabijgelegen Swansea. Voer de wallaby’s op de parkeerplaatsen niet, ook als ze dichtbij komen: menselijk eten maakt ze ziek en afhankelijk.
Is de Bay of Fires de omweg waard?
Ja, als je de oostkust rijdt: de Bay of Fires ligt ongeveer twee uur ten noorden van Freycinet.
De baai loopt over tientallen kilometers ten noorden van het stadje St Helens. Witte stranden en helderblauw water worden afgewisseld met granieten rotsen die oranje kleuren door korstmossen. Er is weinig bebouwing; je slaapt in St Helens of op eenvoudige campings langs de kust.
Het water is hier koud, ook in de zomer, en er is geen strandwacht. Zwem alleen bij rustige zee en blijf uit de buurt van de rotsen bij golven. Neem eten en water mee, want langs de baai zijn bijna geen winkels.
Wat doe je bij Cradle Mountain?
Cradle Mountain, in het noordwesten, is de bekendste berg van Tasmanië en het begin van de meerdaagse Overland Track.
De klassieke wandeling is het Dove Lake Circuit, ongeveer 6 kilometer rond het meer, met de berg en het oude boothuis aan het water. Reken op twee tot drie uur. Vanaf het bezoekerscentrum rijdt een pendelbus naar het meer; met een eigen auto mag je de laatste weg vaak niet op. Vanuit Devonport rijd je er in ongeveer anderhalf uur heen, vanuit Hobart in ruim vier uur.
In het park zie je vaak wombats, vooral in de schemering op de graslanden. Houd afstand, voer ze niet en ga niet tussen een moeder en jong in staan. Tasmaanse duivels zijn ’s nachts actief en in het wild zelden te zien; zie je er een, kijk dan alleen. Het weer bij Cradle Mountain verandert snel, ook in de zomer: neem regenkleding en een warme laag mee.
Hoe kom je in Tasmanië: veerboot of vliegtuig?
Je kunt naar Tasmanië vliegen of met de nachtboot varen vanuit Victoria.
Spirit of Tasmania
De veerboot Spirit of Tasmania vaart tussen Geelong, ten zuidwesten van Melbourne, en Devonport in het noorden van Tasmanië. Vanaf 31 oktober 2026 varen de nieuwe schepen Spirit of Tasmania IV en V, met plek voor ongeveer 1.800 passagiers. De overtocht duurt ongeveer tien tot elf uur, meestal ’s nachts. Handig als je met een huurauto of camper wilt overvaren; check wel of je verhuurder dat toestaat.
Boek ruim vooruit, zeker voor de Australische zomervakantie: bij de start van de verkoop voor de nieuwe schepen liep de boekingssite vast door de drukte. Vers fruit, groente en planten mag je niet zomaar meenemen naar Tasmanië; gooi die weg of geef ze aan bij aankomst.
Vliegen
Vanaf Melbourne en Sydney vlieg je in ongeveer een tot anderhalf uur naar Hobart of Launceston. Met weinig tijd is dat sneller: vlieg naar Hobart, huur daar een auto en lever die in Launceston of Hobart weer in.
Welke parkpas heb je nodig en hoe rijd je rond?
Voor de nationale parken van Tasmanië heb je een parkpas nodig, en het eiland bekijk je het beste met een eigen auto.
De handigste keuze is de Holiday Pass per voertuig: AUD 98,35 (ca. € 61, tarief vanaf 1 juli 2026), geldig tot twee maanden voor maximaal acht personen in één auto, inclusief Cradle Mountain. Een dagpas per voertuig kost AUD 49,15 (ca. € 30), maar geldt niet voor Cradle Mountain. Zodra je meer dan één park bezoekt, is de Holiday Pass voordeliger. Koop de pas online bij Parks and Wildlife Service Tasmania.
Openbaar vervoer tussen de parken is beperkt, dus een huurauto of camper is de praktische keuze. Je rijdt links. De afstanden lijken klein, maar de wegen zijn bochtig en smal, dus reken op lagere snelheden dan de kaart doet vermoeden. Een rondje Hobart, Port Arthur, Freycinet, Bay of Fires, Cradle Mountain en terug kun je in acht tot tien dagen rijden; met minder dan vijf dagen kies je beter één regio.
Na zonsondergang lopen wallaby’s, wombats en Tasmaanse duivels massaal over de weg. Rijd niet in de schemer en het donker; plan je etappes zo dat je voor het donker op je slaapplek bent.
Wanneer ga je naar Tasmanië?
De beste tijd voor Tasmanië is van november tot en met maart, de Australische zomer.
Dan is het overdag meestal rond de 20 graden, met lange avonden en de meeste wandelpaden goed begaanbaar. December en januari zijn het drukst, omdat dan de Australische zomervakantie valt; boek veerboot en slaapplekken in de parken vroeg. April is rustiger, met herfstkleuren in de hooglanden en koelere dagen.
Van juni tot en met augustus is het koud en nat, en ligt er in de hooglanden rond Cradle Mountain geregeld sneeuw. Ook in de zomer kan het daar onverwacht koud worden. Het Nederlandse reisadvies waarschuwt voor bosbranden in het zuiden van Australië van december tot mei: volg tijdens je reis de lokale berichten. Wil je Tasmanië combineren met de rest van het land, lees dan de beste reistijd voor Australië of bekijk de rondreis door Australië, waarin je Tasmanië als variant op de Great Ocean Road kunt kiezen.
Veelgestelde vragen over Tasmanië
Hoe groot is Tasmanië?
Tasmanië is ongeveer 68.000 vierkante kilometer groot, zo’n 1,6 keer Nederland. Van Hobart in het zuiden naar Devonport in het noorden rijd je ongeveer drie en een half uur. Door de bochtige wegen duren veel etappes langer dan je verwacht.
Hoeveel dagen heb je nodig voor Tasmanië?
Voor een rondje langs Hobart, Port Arthur, Freycinet, de Bay of Fires en Cradle Mountain heb je acht tot tien dagen nodig. Met vijf dagen kies je één regio, bijvoorbeeld Hobart met Port Arthur en Freycinet. Een lang weekend is genoeg voor Hobart en omgeving.
Hoe kom je van Melbourne naar Tasmanië?
Je vliegt in ongeveer een uur naar Hobart of Launceston, of je neemt de nachtboot Spirit of Tasmania van Geelong naar Devonport. Vanaf 31 oktober 2026 varen daar de nieuwe schepen Spirit of Tasmania IV en V. De overtocht duurt ongeveer tien tot elf uur.
Wat kost de parkpas in Tasmanië?
De Holiday Pass per voertuig kost AUD 98,35 (ca. € 61) en geldt tot twee maanden voor maximaal acht personen, inclusief Cradle Mountain. Een dagpas per voertuig kost AUD 49,15, maar is niet geldig voor Cradle Mountain. Dit zijn de tarieven vanaf 1 juli 2026.
Zie je koala’s in Tasmanië?
Nee, koala’s komen in het wild niet voor op Tasmanië. Je ziet er wel wombats, wallaby’s, pademelons en met wat geluk een Tasmaanse duivel of een echidna. Kijk altijd op afstand en voer de dieren niet.
Is Tasmanië in de winter de moeite waard?
Wel als je van rust en koud weer houdt: Hobart en de musea zijn het hele jaar open. In de hooglanden ligt van juni tot augustus vaak sneeuw en sommige wandelingen zijn dan minder goed te doen. De dagen zijn kort, dus je kunt per dag minder rijden.
Mag je eten meenemen naar Tasmanië?
Tasmanië heeft strengere regels dan de rest van Australië. Vers fruit, groente, planten en sommige andere producten mag je niet zomaar meenemen. Gooi ze weg in de afvalbakken bij de veerboot of het vliegveld, of geef ze aan bij de controle.